Sana Yakışmadı Bu Ölüm Biriciğim

Sen gerçekten öldün mü
Yoksa yaşıyor musun?
Seni her an görebilirim sanıyorum
Sen gittin gideli..
Seni bir yerlerde görürüm sanıyorum hep
Belki geleceksin bir yerlerden çıkıp aniden
Ama yoksun.. gecelerin yaslı karanlığında
Seni ölü olarak mı düşünmeliyim?

Dualarım senin için biriciğim
Vücüdunu dağıtan seni sonsuza kadar uyutan hastalığına lanet
Beynimin ateşi karanlık gecelerin soğuğunda
Senin sesin yankılanacak sabaha kadar

Söylemediğin dertlerin
Hayata neşeyle bakan yüreğin
Ölümcül hastalığınla bana
Sen bilmesen de hep yine yakın olacaksın
Hiç bu kadar da üzülmemiştim
Senin yokluğunun farkına varana kadar
Neden demiyorum.. Niçin diye sormuyorum
Sana neden uzaktım diye?
Oysa o kadar yakındım ki sana
Senin yerine o mezara girmek isteyecek kadar..

Ömürsüz Ömür’üm deyip
Seni sevenleri aniden terkettin
Yokluğun bir acı ve sen yüreğimizi yaktın
Varmıydı böyle sessizce uyuyup uyanmamak
Varmıydı biriciğim
Yakıştı mı? Kimse yakıştıramadı bu kahrolası ölümü sana
Ben de yakıştıramadım biriciğim...