Deliliğin İklimi Aşk Yakın,Yollar Kapalı

olcay13 · 05-24-2011, 07:59 PM

Deliliğin İklimi Aşk Yakın,Yollar Kapalı

Dudaklarımı çatlatan kelimelerinde duruyorum… Gözü üzerimde yaşamın… Bir hatayı kollar gibi çevreme dönüp duruyor anılar...

Dört duvarı ses geçirmeyen mahzenin dört duvarında da ismin… Deliliği ispatlamaya çalışanların arasından sızıp da nasıl girdin içeri… Arkamdan bağlanmış kollarımla sarmalayamam ki seni...

Birkaç gün önceydi, dışarı çıkarmışlardı beni... O gülümseyen yemyeşil bahçenin koynuna atmışlardı… İçimde ismini bilmediğim antibiyotikler, baş ağrılarını gideren tedbirler, tabletler ve iğneler... Uyuşmuş bir gülümsemeyi boynuma takmışlar ve bırakmışlardı beni… Ellerimi çözmüşler, üzerimdeki gömleği yenisiyle değiştirmişlerdi… Güneşi görürüm diye ummuştum… Fakat gri ve siyah ele geçirmişti şehri… İklimin adı sensiz-bahar ve bu mevsimde yüreğime inanılmaz karlar yağar… Dayanamayacağın soğuklar bastırır sevginin en sıcak yerinde… Aşk yakın, yollar kapalıdır..

aşk yakın... yollar... aşk... yol… sen… aşk... yol… kapalı…

Biliyorum… iyileşmediğimi, her geçen gün daha kötüye gittiğimi düşünüyorlar… Titremelerimin daimileştiğini ve sertleştiğini… Dudaklarımın daha sık birbirine vurduğunu, baş ağrılarımın dayanılmazlığını, şizofrenlerimin kalabalıklaştığını… Seninle konuşabildiğimi anlayamıyorlar, sabah kahvaltısını birlikte yaptığımızı, yatağımı birlikte paylaştığımızı bilmiyor, sesinden dinlediğim öyküleri duyamıyorlar… Oysa sen değil misin her seferinde bir yüreği çözer gibi arkamdan bağlanmış düğümlerimi gevşeten… Gerçeği zahirileştirip duvarlarımı yok eden… Bilmiyorlar… Her geçen gün yaşamdan biraz daha uzaklaştığımı düşünüyorlar, yüreğimi “yoksun” gerçekliğiyle iyileştirmeye çalışıyorlar…

İşte yine kapının önünde belirdi tıkırtılar… Ayak seslerinin kapı önü bitiminde dışarıdaki sürgü ağırca hareket edecek ve sürtünmesinden kulağı tırmalayan bir ses çıkacak… Sonra ağır kapının gıcırtılı sesi koridorun diğer ucundan bile duyulacak…

Evet… bu gün de makyajını biraz fazla kaçırmış hemşire hanım… Elindeki tepsinin içinde yine renkli haplar, bir enjektör ve her zamanki donuk bakış… Üzerimi saran gömleğin cebe benzeyen bir açıklığından damarıma sensizliği boşaltacak… Kolumdan vücuduma yayılan sıcaklığın ortasında çaresizce senden uzaklaşacağın yine... Ruhum bir boşluğa akarken gözlerim kapanacak istemsizce…

Titreyerek ve bin bir acının ortasında kalmış gibi uyanacağım… Birkaç saat içinde uyuşukluğum geçmeye başlayacak… Önce bacaklarımı sonra kollarımı hissetmeye başlayacağım… Ve sıra gözlerime geldiğinde karşımda duran ilk duvarın üzerinde yüzünün çizgilerini arayacağım…

Hemşire işini tamamladı… Birkaç küçük hap… Sonra damar yolu…
şimdi sıra gözlerimde...
dayan-maya… çalı-şıyorum...
gitme di-ye...

05-24-2011, 07:59 PM	#1
Kullanıcı Profili olcay13 Kullanıcı Bilgileri Üyelik tarihi: May 2011 Yaş: 23 Mesajlar: 961 Konular: 961 Teşekkür Grafikleri Thanks: 0 Thanked 0 Times in 0 Posts Puan Grafiği Rep Puanı:10 Rep Gücü:2 RD: Ek Bilgiler	Deliliğin İklimi Aşk Yakın,Yollar Kapalı Deliliğin İklimi Aşk Yakın,Yollar Kapalı Dudaklarımı çatlatan kelimelerinde duruyorum… Gözü üzerimde yaşamın… Bir hatayı kollar gibi çevreme dönüp duruyor anılar... Dört duvarı ses geçirmeyen mahzenin dört duvarında da ismin… Deliliği ispatlamaya çalışanların arasından sızıp da nasıl girdin içeri… Arkamdan bağlanmış kollarımla sarmalayamam ki seni... Birkaç gün önceydi, dışarı çıkarmışlardı beni... O gülümseyen yemyeşil bahçenin koynuna atmışlardı… İçimde ismini bilmediğim antibiyotikler, baş ağrılarını gideren tedbirler, tabletler ve iğneler... Uyuşmuş bir gülümsemeyi boynuma takmışlar ve bırakmışlardı beni… Ellerimi çözmüşler, üzerimdeki gömleği yenisiyle değiştirmişlerdi… Güneşi görürüm diye ummuştum… Fakat gri ve siyah ele geçirmişti şehri… İklimin adı sensiz-bahar ve bu mevsimde yüreğime inanılmaz karlar yağar… Dayanamayacağın soğuklar bastırır sevginin en sıcak yerinde… Aşk yakın, yollar kapalıdır.. aşk yakın... yollar... aşk... yol… sen… aşk... yol… kapalı… Biliyorum… iyileşmediğimi, her geçen gün daha kötüye gittiğimi düşünüyorlar… Titremelerimin daimileştiğini ve sertleştiğini… Dudaklarımın daha sık birbirine vurduğunu, baş ağrılarımın dayanılmazlığını, şizofrenlerimin kalabalıklaştığını… Seninle konuşabildiğimi anlayamıyorlar, sabah kahvaltısını birlikte yaptığımızı, yatağımı birlikte paylaştığımızı bilmiyor, sesinden dinlediğim öyküleri duyamıyorlar… Oysa sen değil misin her seferinde bir yüreği çözer gibi arkamdan bağlanmış düğümlerimi gevşeten… Gerçeği zahirileştirip duvarlarımı yok eden… Bilmiyorlar… Her geçen gün yaşamdan biraz daha uzaklaştığımı düşünüyorlar, yüreğimi “yoksun” gerçekliğiyle iyileştirmeye çalışıyorlar… İşte yine kapının önünde belirdi tıkırtılar… Ayak seslerinin kapı önü bitiminde dışarıdaki sürgü ağırca hareket edecek ve sürtünmesinden kulağı tırmalayan bir ses çıkacak… Sonra ağır kapının gıcırtılı sesi koridorun diğer ucundan bile duyulacak… Evet… bu gün de makyajını biraz fazla kaçırmış hemşire hanım… Elindeki tepsinin içinde yine renkli haplar, bir enjektör ve her zamanki donuk bakış… Üzerimi saran gömleğin cebe benzeyen bir açıklığından damarıma sensizliği boşaltacak… Kolumdan vücuduma yayılan sıcaklığın ortasında çaresizce senden uzaklaşacağın yine... Ruhum bir boşluğa akarken gözlerim kapanacak istemsizce… Titreyerek ve bin bir acının ortasında kalmış gibi uyanacağım… Birkaç saat içinde uyuşukluğum geçmeye başlayacak… Önce bacaklarımı sonra kollarımı hissetmeye başlayacağım… Ve sıra gözlerime geldiğinde karşımda duran ilk duvarın üzerinde yüzünün çizgilerini arayacağım… Hemşire işini tamamladı… Birkaç küçük hap… Sonra damar yolu… şimdi sıra gözlerimde... dayan-maya… çalı-şıyorum... gitme di-ye...

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç